Like this:

Pazar günkü yazısında Cengiz Çandar benim bir yazımı yorumlamış… Yorumlasın, yorumlasın…
Yazımın başlığı: Ermeniler niye korktular? idi.
İşte yazı:
Ermenistan’da halkın genetik tarihçesini çıkarmak için başlatılan proje krize dönüşmüş. Projenin
Sorumlu Müdürü Prof. Levon Yepiskoposyan “Ya ataları Türk çıkarsa korkusuyla kimse, bize kan
örneği vermek istemiyor” demiş…
Böyle yazdı gazeteler…
Eskilerde milletleri kafatası ve kan türüne göre ayırdetmek vardı. Rasist yani ırkçı görüşe inananlar için bu işler önemliydi. Irkçılığı kabul etmeyen milliyetçilere kafatasçı demek ise bilgisizlikten kaynaklanır. Değilse ‘ayıp’tır.
Şimdilerin modası ‘gen ve DNA’ temelinde milletleri tespit… Bu bilimler yeni olduğundan bu yeni ırkçıları kimse kınamıyor.
Sanırım milletleri ‘gen ve DNA’ya göre tespit etmek işinin de ‘kan ve kafatası’ kadar abes olduğu anlaşıldığında, bu işleri karıştıranlar da bu kadar cesur olamayacaklar.
Baştaki konuya dönelim…
Bugünkü Ermenistan’da ya da dışarıda yaşayan Ermenilerin önemli bir kısmının atalarının ‘Gregoryan Türkler’ olduğu bilinen bir konudur.
Doğu Anadolu’da ve Kafkaslar’da yaşayan ve zamanla Gregoryan Mezhebi’ne bağlanan daha çok Kıpçak Türkleri’nin bir kısmı Ermeniliğe bağlılık duymuş, Ermeni olmuş ve anadilleri sandıkları Ermeniceyi öğrenmişlerdir. Ana dillerini unutanlar da vardır; evlerinde bugün bile Türkçe konuşanlar da…
Elbette Müslüman olan kimi Ermeniler de bu yolla Türklüğe bağlılık duymuşlar ve Türk olmuşlardır… İçlerinde bugün de Ermenilik duygusu taşıyanlar da olabilir.
Yani bu işler karışık işlerdir. Millet gerçeğinin kendisi de karmaşık bir konudur. Bazen dil, bazen din, hatta mezhep, bazen ortak tarih bilinci, bazen ortak vatan, bazen ortak çıkar milletlerin oluşmasında birincil etken olmuşlardır. Yine de ‘dil’ ve ‘dilin taşıdığı kültür’ gerçeğinin önceliği vardır.
Dolayısıyla Ermenistan halkından ataları Türk olanların korkmalarına gerek yok. Ataları Türk olsa da onlar artık Ermeni… Atalarının mensup olduğu millete küçük bir sevgi duysalar ve ötekilere de bu sevgilerini ulaştırsalar kime ne zararı olurdu ki?
Diyorum ki millet bir ırk meselesi değil, bilinç meselesidir. Millet bir kültür ortamında birbirine bağlılık duyan insanların birikimidir. Bu köklü ortamın oluşmasında ortak dil ve dinin önemi bir gerçektir… Ana dili veya dini farklı olanlar bile o kültür ortamının içindedirler…
Evet… Ben bunları yazmıştım…
Ve işte C.Ç.’nin bu yazıdan anladığı ve yazdıkları:
“Zeybek bugünkü Ermenistan’da ya da dışarıda yaşayan Ermenilerin önemli bir kısmının atalarının ‘Gregoryan Türkler’ olduğu bilinen bir konudur diyor. Bilmediğimiz bir şey daha çıktı. Meğerse Ermeniler ‘etnik köken’ itibarıyla ‘Gregoryan Türkler’miş. Gagavuzlar gibi bir şey olmalı.”
Demek ki ben Ermenilerin kökeni Türk’tür demişim öyle mi? Gerçekten öylemi anladınız C.Ç.? Yoksa öyle anlamak daha mı işinize geldi?
Sayın okuyucu, eğer siz de benim bu yazımdan C.Ç.’nin çıkardığı sonucu çıkardıysanız;
beni hiç okumayın…
Hayır ‘gerçeği anlayanlardanım’ diyorsanız gelecek yazımı mutlaka okumalısınız. Ermenilerin bir kısmının nasıl atalarının ‘Gregoryan Türk’ olanlar olduğunu bilimlik delilleriyle anlatacağım…